دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
سیریسلی؟ یو وانت می تو پوت ئه تایتل این ات؟ برو به جهنم، وقت گیر آورده!
نویسنده : سعیده - ساعت ۱٢:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/٢٢
 

میتونی قوی باشی

من میدونم که می تونی قوی باشی

اگرم شل بیای خوبیت اینه که ساده از رو نمیری

درمورد تو من اینو دوس دارم

ولی تو عالم واقع، تو عالم کارمندا، تو عالم مردا، مدیر موسس شدن بیشتر از یه ذره سختی داره. اینکه آدم زیر بار این سیستم مسخره ی ذوق کش نره منطقیش همینه. بقیه مشکل دارن. دنبال هزار کوفت و زهرمارن جز اینکه بخوان باعث یه اتفاق خوب بشن

تو جربزه ش رو داری

باور کن دیگه اونا اینجا نیستن. باور کن تو الآن یه آدم بالغ و عاقلی

باور کن به هیشکی جواب گو نیستی و نباید یه لنگه پا وایسی تا هرچی ساختی و داری و نداری رو تو شخصیت و روانت خورد کنن و بتمرگوننت که عین خودشون مثل گوسفند زندگی کنی

مگه تنها آدم تنها ی دنیا تویی؟

این قصه ها همه جاییه.

مگه کی گفته آدمای تنها نباید بترسن. غلط کرده هرکی گفته

ترس مال آدمیزاده. غصه مال آدمیزاده

درست میشه

دوتایی همچین پوزشونو می کوبیم زمین

سر ترجمه چقد نه شنیدم چقد شب بیدار بودم چقد مث گرگ باهام رفتار کردن

ذوق زبان و دنیاگردی داشتن ترس داره ولی جرأتم داره. هر ذوقی جرأت میاره بچه

آدم که بچه ی ترسوی حساس باشه طبیعیه که ترس عادیش به چشمش چار برابر دیده بشه

یادته اون چارته؟ خطای شناختی! خدعه ی ذهنه

مگه چی میشه؟ ارشد سه ترمه. بعدشم پایان نامه ی یه موضوع در پیت

برای هنرمند شدن که نه، بصیرت هنر داشتن اون insight ولی لازمه آدم این همه کتاب بخونه. تو که با کتاب رفاقت داری

عزیز من حل میشه

امید داشته باش

خدا که بوق نیست چقند نیست ممتحنه. فقط امتحان می گیره. تو هم که عادت به از رو نرفتن داری

دیگه الباقی حله

مسأله ی زمان و تلاشه وگرنه همه چی اوکیه

شجاعتشو پیدا میکنی وقتی باهاش چش تو چش بشی

پول

پول

پول

از چی می ترسی؟ پول! پول! پول! من از لای منگنه بودن می ترسم

از این می ترسم که به قول بهشتی، هر چی که یه انسان داره رو ازم بگیرن

آزادیمو عقلمو

آبغوره گرفتن نصفه شبی هم کاری رو درست نمی کنه

مسأله شجاعته

من دائم اینجا نشستم بهت میگم شجاع باش. دنبال عقل باش.

اگرم قصه بد پیش رفت ادسر از اول پا میشیم و دو تایی شروع می کنیم

فک نکن تهش چی میشه

ته کاری که میشه رو بکن

پاشو عزیز دلم. این نیز بگذرد. دنیا دو روزه. بی خیال

بر نمی شد گر ز بام کلبه ها دودی

یا که سوسوی چراغی گر پیامی مان نمی آورد

رد پاها گر نمی افتاد روی جاده ها لغزان

هزار جور بلا سرمون می اومد

کاردستی خدا جوری طراحی نشده که این جور بشه