دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
درودت باد ای داد پس بیداد
نویسنده : سعیده - ساعت ۱:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱/٧
 


درودت باد ای داد ِ پسِ بیداد
درودت باد ای در کرنش لبهای ما ، صد حنجر ِ فریاد
درودت باد ای واگیر ِ بیداری بر این مخمورگان ِمات ِ دشمن شاد
درودت باد ای در قحطی عشق و جنون،
مجنون‌تر از لیلا و شیرین‌تر ز صد فرهاد
درودت باد ای با خاطرت هر خاطری در یاد
درود ای سر به راهت داده من، دل از فراقت، دوریت، در داد
من ِ آواره می دانم که می دانی
بماند!
هرچه باداباد

 

پ.ن:
از علی اکبر رائفی پور
با دست ورزی و تداخل

پ.ن:
http://masaf.ir/View/Contents/338/درودت-باد