دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
به راستی چه کسی از مسخ شدن روز قدس سود می برد؟
نویسنده : سعیده - ساعت ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/٢۸
 

فارغ از همه ی جنجال های سیاسی داخلی اتفاقی که متأسفانه در جمعه ی گذشته یعنی روز قدس افتاد دهن کجی بزرگی بر نهضت جهانی بیداری اسلامی بود. گرچه ما به ناچار مسببان این حرکت را همچنان مسامحتاً عناصر داخل نظام تعریف می کنیم اما چیزی که توی چشم می زند این است که سر تا به پای حرکت روز گذشته –عمداً یا سهواً؟-، به نفع طرف سومی بود که هر ساله بزرگترین ضرر را از راهپیمایی روز قدس ملت ایران می دید چرا که اگر نبود پافشاری ایران بر مظلومیت مردم فلسطین ای بسا اصلا وجود مردمانی به نام فلسطینی تا کنون به فراموشی سپرده شده بود. اگرچه ما وابستگی این عناصر را به بیگانگان همواره زیر سبیلی رد کرده ایم اما تا کی باید سکوت کنیم و تا کی بگذاریم تا این خنجر را ناجوانمردانه، عمیق تر و عمیق تر بر پیکره ی نهضت جهانی اسلام فرو کنند؟ از شنیده شده ترین شعار های روز گذشته شعار « نه غزه نه لبنان/جانم فدای ایران» است. گرچه این شعار، شعاری وطن خواهانه است که به طور ضمنی حامل مفهوم «چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است» می باشد اما دکترینی را ترویج می کند که بزرگترین ضرر را به منافع ملی میهن می رساند و کشور را در حد قریه ای پست و دور افتاده چون آلبانی، گرجستان و یا حتی اوکراین پایین می آورد. شعاری که فریاد می زند همه ی هم و غم مردم و نظام باید محو درون باشد. به قول سهراب، «روی خودم خم شدم، حفره ای در درون من دهان گشود...» سوالی که اینجا می توان پرسید چنین است، با وجود بحران اقتصادی کمر شکن چرا امریکا هر روز و هر روز موضع گیری هایی در قبال تمامی جهان اتخاذ می کند مگر ذا نیشن آو نیشنز کار و زندگی ندارد؟ جانم فدای نیشن ندارد؟ کلید واژه ی بحث ما سقف پروازی دو دیدگاهی است که جمعه دو صف تظاهراتی تشکیل داده بودند، دیدگاه اول و صف اول مرگ بر اسرائیل بود. صفی که خود را جهان شمول می داند و بر لوح قلبش حک شده است‌ »خرمشهر آدمیم، کربلا می آییم، قدس خواهیم آمد.» صفی که مرزش عقیده است، تا جایی که سرخی رسم عاشقانه ی ایرانی روی نقشه ها می دود، تا جایی که مستضعفی تازیانه ی پیشکار فرعون را تاب نیاورد و با مشت گره کرده قد راست کند. اما این صف دوم آی امان که چه ذلتی دارد وقتی ابر قدرت یک تمدن باشی، و از درونت مخابره شود آی آنان که به نام ما و به پشت گرمی ما زنده اید، بمیرید. اینجاست که دیگر جوانکان سومالیایی برای گل زدن تیم ملی ما هورا نخواهند کشید. راستی بچه ها، دیروز چه کسی از چیز دیگر شدن روز قدس سود برد؟