دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
س. سس. سسسوپر. سس. اسسستار س. استاد سسس. ول کن
نویسنده : سعیده - ساعت ٥:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢۸
 

اصولا و اساسا و دقیقا و متوسطا و کلا کتاب بی نظیری هم بود. خیلی فیلم باحالی بود انگار؟ همیشه توی بشره اش یه چیزی می دیدم که باعث می شد بهش احترام بذارم. آره خوب، پاری وقتا سیبیل هیتلری رو قدیم ندیم ها بابابزرگ من هم می ذاشت حالا بگذریم که یه آنیما از لای در بخزه و بیاد تو، اون تو، توی خط 73 نشستی کنارت یک بچه پری غیر ملموس که نشسته هی کج کج نگاه می کنه و دم هندزفری اش رو فرو می کنه تو گوشت. اصلا هم اصلا که ابدا براش مهم نیست که من منتظرم یه مداحی بشنوم. یه جیغ آلبالویی که من رو جلوی کل محتویات اتوبوس نیم متر به هوا و یه متر به چپ پرت می کنه از ترس. سر فراگوش من آورد  به آواز حزین گفت کای عاشق دیرینه ی من خوابت هست. هی این یارو موگرا، بزرگترین حماقت اینه که ورداری بگردی دنبالش. یه معجزه است. جاناتان اگه تا آخر عمرت هم بیای و روی این وبلاگ پیام بذاری که تو رو خدا فکر جذب مخاطب باش، برو پشت چشم اونا و کم پرت و پلا بنویس، این معجزه است که توی این ازدهام پچ پچی پوک کننده ی دارکوب آلود مته مانند ترش یکی ورداره کشیده بزنه تو صورتت. فیلم باحالی بود. سسسسسسسسسسسس. سسسسسسسسسس. سسسس. سس. س. مرغ دریایی کلاغ نمی شه. کارالبته نشد نداره. همیشه دلم می خواست برم به جزایر گلاپاگوس. میگن اونجا لاکپشت های خوبی داره. بی خی، این هم از این، سر خود بگیریم سوی دگر