دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
برای یه چرخ کوتاه توی شیراز آماده این؟
نویسنده : سعیده - ساعت ۳:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱/۳٠
 

به عنوان یه دختر ایرانی یکی از سرگرمی های محبوبم ولگردیه. ولگردی با موبایل. این چند تا حسن داره. اولا می تونی بفهمی چقدر راه رفتی، یعنی خیلی سوتیه اگر موبایل آدم کیلومتر شمار داشته باشه؟ مگه ماشینه؟سوال بعدش هم محاسبه ی کالری مصرفی و باربی به شرط چاقو و این مسخره بازیا، ثانیا یادگرفتن گوشه کنارهای شیراز، نقشه رو می گیری دستت و هر روز یه قسمت ازش رو فتح می کنی،گاوچران جاهای جدید، آدم های جدید، بهت حس کریستوف کلمپ دست میده. (دست  میده؟ استغفرالله ربی نشی وایسا اون ور. معلومه که دست نمیده. در واقع دست میده متوجهید که؟نیشخند) و ثالثا هرجا دیدی یه چیزی به طرز فحش انگیزی سوتیه می تونی ازش عکس بگیری. من به این نتیجه رسیدم که توی مخوف ترین جاهای دنیا هم میشه چیزای بامزه ای برای خندیدن پیدا کرد. مثلا همین امروز صبح. دیشب خیلی گرمم بود به رسم مألوف توی خواب عجیب وول می زدم و با بالشتم کشتی می گرفتم.ابرو صبح که بیدار شدم خواستم سرم رو بلند کنم دیدم موهام توی چسبک لبه ی بالشتم گیر افتاده. تصور کنین چه مماس بازار مسخره ای بود. نمی دونستم از درد جیغ بکشم یا از خنده ریسه برم. یکی از مهمترین درس هایی که از زندگی گرفتم اینه که اوس کریم هزار و سی و یک روش برای متعجب کردن دختر بچه های کنجکاو و بازیگوش و اعصاب ساب دارهمژه