دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
ببخشید ما را مزاحم شدیم...
نویسنده : سعیده - ساعت ۱:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱٥
 

ببخشید ما را مزاحم شدیم          عزادار عباس و قاسم شدیم

و گاهی گداری که بعد نماز           رجز خوان ورد مداوم شدیم

***

سپردیمت از بچگی پشت سر          دویدیم دنبال خود بیشتر

تماشا نمودی و نجوا کنان:             پسر کاو ندارد نشان از پدر...

***

فتادم به راه کج خستگی             کتاب و قلم، بیل و پابستگی

تب و رنگ و ناز و زبان و مداد            و افکار گنگی که در سر فتاد

و حالا که در بازی قافیه            و بحران بی چاره ی مالیه

گرفتار این وزن و قالب شدم          و تقدیر خود را محارب شدم

دلم قرص گشته که عشقی نبود         به آواز هایی که او می سرود

***

کجایی تو در لحظه ام ای نسیم             قسیمٌ جسیمٌ بسیمٌ وسیم

بگویم به ذکر مداوم ز تو              به امید لبخندت ای یاکریم

***

ندارم به سر ایده کاین شعر چیست           دو بیتی، چهل پاره یا مثنویست

صدای میان دو تا گوش من            اساسا بگو ایده هم فارسیست؟

***

تو را من دو ده سال، گم کرده ام             و پنداشتم بی شما زنده ام

هم اکنون که قطعا نمازم قضاست            و راه دل و دیده ام در فضاست

گرفتار افسون نقاشی ام           و یا نقش یخ کرده ی کاشی ام

که با پیچ و تاب و صعود و فرود               خیالی به گلدسته خوش کرده بود

و می رفت خیزان و افتان فراز              به شعر شکوه اذان پیشواز

***

ببخشید ما را مزاحم شدیم               میان سپاه تو قایم شدیم

و آنجا که پای سخن در گرفت             هوادار دفع مظالم شدیم

***

ببخشید کمبود لپتاب را             چراغانی کرم شب تاب را

و ناخوانی عمدی واژه ها            و بی رنگی قرص مهتاب را