دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
برای محمود احمدی نژاد
نویسنده : سعیده - ساعت ۸:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٥/٢٧
 

روی دوشش هم که باشد دسته بیل      و نفهمید از هزارش یک دلیل
ریش هایش یا که گیرم بس طویل        و دماق نازنینش عین فیل
چشم هایش هم که باشد یک نخود        و بود یک دنده روی حرف خود
سهمیه بندد به حلق خودروان             یا به یارانه بسازد کارتان
در کنارش گرچه باشد صد مشا         ئی و کردان و کسان بی وفا
سوی استان ها کند او سرکشی            یا دهات جدتان لوله کشی
بی کلاسان پا به پا، شیپور و بوغ        و خیابان هایتان کرده شلوغ
قد و بالایش شده اسباب جوک           یا هر از گاهی تب و ایجاد شوک
پرده می اندازد او از جیک و پوک        از شکم های پر و مخ های پوک
یا که در تاکسی نشینید و غروب            آبتان با او نرفته توی جوب
***
یار محمودم به احمد هم نژاد                کز پی اش این نغمه ها در سر فتاد
پابرهنه، خسته و خدمتگزار                کاش باشد دولتش هجده بهار
حرفهای او همه آهنگ آواز من است        ورد او عادت شده هر روز دمساز من است
ورد هر روز و شبش یامهدی است        عادتش کی چون شما بد عهدی است؟

لا و حاشا و نه و no و نخیر                یاد عهد بسته ی ما هم بخیر

عهد ما با پیر، با آقای درد                   عهد ما با آن اساسی مردِ مرد

عهد ما با او که از طیاره پایین آمدی         از برای قلب های سرد و غمگین آمدی

عهد بستیم و شکستیم استخوان دشمنی            سرنگون کردیم تخت دشمن اهریمنی

ماجرا این بود اصلا چهره ها مطرح نبود              قافیه بودیم ماها از برای این سرود

قصه ها نه ریش و نه کاپشن، نه از نان و پنیر            قصه ی صافی دل ها بود و از صدق ضمیر

جیب پر پول و قیافه، چیز و میز            ارزشش در بین ما قد پشیز

***

یار محمودم به احمد هم نژاد              حق باهاش بود هر زمانی وعده داد

که میاد فرزند زهرا یه غروب            آب و جارو کن مسیرها رو بروب

یادتون می اندازه عهد های قدیم            اینکه کل آدم ها مثل همیم