دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
پس از اسکیس
نویسنده : سعیده - ساعت ٤:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/۱٤
 

خیلی از نقاش ها بخصوص اونهایی که عاشق کار خودشون میشن همین جا وقتی به 30 % تشابه با سوژه رسیدن رنگ گذاری رو شروع می کنن و دو هفته وقت سر یه پورتره فاضلاب حروم می کنن.
 [تصویر: th?id=H.4878903297442947&pid=1.9]
این کار اسکیس سریع هست
 از اینجا به بعد سرنوشت یه اثر هنری چند شاخه میشه:
 [تصویر: th?id=H.5062757919687782&pid=1.9]
1.پورتره. اگه سوژه با عکس اسکیس یکی باشه بهتره تمرین مدادی چهره ی یارو چهار تا پنج بار کار بشه تا انحنا و حجم و حس و نکات باریک تر از مو در بیاد. خوبه که از عکس های دیگه ی مدل هم تمرین بشه تا به طرح نهایی برای رنگ گذاشتن برسیم.
 [تصویر: th?id=H.4547980407013553&pid=1.9]
2. کاریکاتور. توی کاریکاتور تو باید بتونی 4 تا کار اساسی انجام بدی. اول؛ چهره ی یارو رو درست در بیاری، یعنی یه پورتره عالی. دوم؛ یک عضو چهره یا یک ژست رو برای برجسته کردن و القای بار کاریکاتورت پیدا (یا بهتره بگم کشف) کنی. سوم؛ باید بقیه ی چیزها رو تا جایی که میشه کمرنگ کنی تا مزاحم درک مخاطب از اغراقی که تو مرحله قبل کردی نشه. چهارم؛ فضا سازی. لباس و محیط و قصه ی اطراف کاراکتر. سینمایی ها بهش میگن اکسسوار. گرچه تو این مرحله نباید کاریکاتور موقعیت رو با کاریکاتور چهره اشتباه گرفت.

[تصویر: th?id=H.4610678337767657&pid=1.9]

mi hermano
 مثال: کاریکاتورهای مازیار بیژنی کاریکاتور موقعیت هست

[تصویر: th?id=H.4879191087187611&pid=1.9]

mi amor
 و کارهای حسین صافی کاریکاتور چهره.

[تصویر: th?id=H.4604446344742189&pid=1.9]

el corazon
 درصورتی که هنرمندی مثل بزرگمهر حسین پور هم کار چهره داره و هم موقعیت
 [تصویر: th?id=H.4665533625861470&pid=1.9]
3. کمیک استریپ.
کار هرکس نیست خرمن کوفتن
 مثل کارهای برن هوگارت یا مانگا کارهای ژاپنی. این سبک خیره کننده ترین نقاشی های نوع بشر رو ایجاد می کنه. در این سبک نقاش باید بتونه تصویر سه بعد کاراکتر و محیط اطرافش رو تو ذهنش بسازه و بتونه اونها رو از زاویه های مختلف و پرسپکتیو های اغراق آمیز تصور کنه و روی کاغذ بیاره.

[تصویر: th?id=H.4938118013453270&pid=1.9]

نگاه کنید به مانگای اِیر گیر air gear که یه شاهکار ژاپنی هست با موضوع اسکیت و گنگ های خیابونی، فضای راز آلود و تینیجری داره. متاسفانه من ترجمه ی انگلیسیش رو دیدم. کمیک استریپ کار باید بتونه یه فیلم رو به تنهایی بسازه. کارگردان، تصویر بردار، صدابردار، بازیگر،همه چی.

[تصویر: th?id=H.4618933268840746&pid=1.9]

نگاه کنید به red river که اینم ژاپنی هست. یه دختر جوون اون رو کشیده. نزدیک ده سال کشیدنش طول کشید. چندین و چند جلد هست. موضوع سفر در زمان هست و تمدن های مدیترانه و ایشتار و الی آخر

[تصویر: th?id=H.4741846620506136&pid=1.9]

وقتی جوون بودم عادت داشتم عکس ها و کتابهایی که راجع به مصطفی چمران بود جمع می کردم. هنوزم آرشیوم مثل نداره. هرچیزی که فکرش رو بکنی، حتی با همرزم هاش مصاحبه کردم. همه ی آرزو و عشقم این بود که یه روز کمیک استریپش رو بکشم.
 [تصویر: th?id=H.4535421900555980&pid=1.9]
مصطفی آتیش بود. منم بریدم
 گاو نر میخواست و مرد کهن