دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
poetry شعر
نویسنده : سعیده - ساعت ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٢۱
 

This is a recent /Dobeyti/ by contemporary poet, Jalil Safar Beighi:

این ذات جدایی است که می موید
پشت سر ما همیشه بد می گوید
وقتی که دو کوه پیش هم بنشینند
یک درّه، عمیق، بینشان می روید

/in   zaa-te   jo-da-yi   ast   ke   mi-moo-yad/
/posh-te   sa-re   ma   ha-mi-she   bad   mi-goo-yad/
/vagh-ti   ke   do   kooh   pi-she   ham   ben-shi-nand/
/yek   dar-re,   'Amigh,   bey-ne-shan   mi-roo-yad/

being apart, is basically sad
& the sadness will backbite us
just like the time when 2 mountains are sitting next to eachother
with no choice, there is a valley between them

feel free to ask any question

Good luck