دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
بی لولیتا
نویسنده : سعیده - ساعت ٧:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/۳٠
 

لولیتا داره میره.

توی این مدت کم تاثیر سبک نوشتنش رو توی خودم عمیقا حس می کنم.
کلیتش با فکر من اصلا جور نبود اما، اون طرز خاص اکسپرس کردن خودش واقعا ستودنی بود.
متنای کوتاه کوتاه. کلمه های انگلیسی، شکلک های نوشتاری، پرداختن به چیزای خصوصی و حسی.
طرز کار روحش رو دوست داشتم و حسی که از خوندن وبلاگش بهم دست میداد دقیقا همون حال و هوایی بود که سر ظهر تو آزمایشگاه مکانیک بهم دست میداد درحالی که دکتر زمردیان با لباس کار سرهم سورمه ای کنارم وایساده بود و من آرزو می کردم کاش این روزا هرگز تموم نشه.

دوستت داشتم و دارم.