دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
خوبشو، بوس :(
نویسنده : سعیده - ساعت ۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۱٠
 

برای بنی بشر دائم الدو یی مث من تحمل مرده دردی که توی ساق و انگشتا و قوزک می پیچه عادی شده. تا کتابای تاریخ و زبانو بزنم زمین مجبور شدم وقت صرفه جویی کنم. دوباره که کیلومترا رو بالا میبرم دردا بیشتر میشه. آی کننات افورد انادر کست. کلمه ی بهتر از afford براش ندارم. تمکّن کجلنگیدگی و گچو ندارم.

با شیلنگنده ها باس تصفیه کنم. ترجمه های ارکیده رو تحویل بدم. برم شیراز شرح ماوقع رو بذارم کف دست دکتر جوکار. هرکی میره مکزیک مالاریا میگیره؟ :دی تاحالا این همه دور نبودم

چقد باس بدوم! لازمت دارم پایی، خوبشو، بوس :(