دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
آیا کشیده شدن این نقاشی ها در مملکت نیاز به وامصیبتا داره؟
نویسنده : سعیده - ساعت ۱۱:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۱٤
 

 [تصویر:  398459_124.jpg]

کسی اینجا:

[link]

از دیدن این نقاشی ها درد «وا اسلاما» ــش گرفته بود که چه نشسته اید، جماعت روشنفکر «در رثای کوکاکولا، نقاشی های قشنگ قشنگ می کشند». و همون لوگوشناسی هایی که همگان دانند.

 

 

در جواب نوشتم:

«دویچه وله و روشنفکری، خوبِ ممکلتو نمیخوان

ولی توی اون اثرای تجسمی اتفاقا به مناسب ترین وجه، یییهو کوکاکولا خور شدن مردم ایرانو تو چشم تماشاچی و به رخ تماشاچی کشیدن

کولاژ و گرافیکی بودنشون و نچسب بودن و گلدرشت بودن کوکاکولا این نظریه رو ثابت میکنه

 

از نگر منی که بیشتر از یه سر سوزن دور نقاشی می پلکم
این نقاشیا بیشتر از مدح، سیلی هستند
نقد

 

 

چیزی که می بینم از بالا به ترتیب:

 

[تصویر:  398454_382.jpg]

1. لحظه ی دیو کشی رستم تحت تاثیر کولا = ماهیت تخدیر جزئی کولا (شاید توهمزا؟/دشمن دیو پنداری ایرانی؟/توهم توطئه؟)

 

[تصویر:  398464_171.jpg]

2. سماور روسی، بالاسرش کوکای آمریکایی = گوشهای موش مانند مرد + کثافتپاشی کولا در غفلت زن

 

[تصویر:  398474_400.jpg]

3. جماعت جو گیر + سیبیل پهلوی دوم = ریشه ی عوامگیر شدن کولا

 

[تصویر:  398504_508.jpg]

4. شاه، والی، حاکم صفوی کولا خور = شروع کولائیسم از بالای هرم قدرت (اولین سفیر و مستشار غربی زمان صفویه به ایران اومد)

 

[تصویر:  398472_779.jpg]

5. فرشی با موتیف نوشابه ای = رسوخ بی شخصیتی در نقشمایه های سنتی، آه هنری

 

[تصویر:  398473_800.jpg]

6. تأسف در ته نشین شدن غربگرایی در ناخودآگاه ایرانیا = تو روانشناسی کارل گوستاو یونگ، زیر زمین ناخودآگاهه ولی به نظرم اگه یونگ یه لای فرش کف اتاقامونو بالا میزد می نوشت زیرزمین + زیر فرش

 

دیدن اینها وامصیبتا نفسکش نداره
نقده

 

نقاشهاش گرچه گیس پریشون کردن
ولی توی نقاشی ها که نگاه میکنی
مطمئن میشی یه حرکت ضد استعماری انجام دادن»

 

پ.ن:
آدرس عکسها البته مال مشرق نیوزه