دختری از ایران

مرگا به من که با پر طاووس عالمی یک موی گربه ی وطنم را عوض کنم

 
یو استابورن کید، دونت بی فریکد اوت، وی آر گانا سالو ات توگدر، اوکی؟ (4)
نویسنده : سعیده - ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/٢٦
 

و چرا این غزل شود؟ آبی؟

قبول نداری؟ :) هانی.

هر کسی زندگیش زیر داره، بم داره، مینور داره، ماژور داره، فالش داره

ولی گل نیلوفری که از خشم و ترس و ضعف و ترس و ترس در میاد

گل تموم معبد های بودایی، گلی که تموم معبد های بودایی رو به شکل اون می سازن

بیا

lean

I'll carry you all of the way long

:)

خودمون دو تایی، میشیم شیوای چهاردست روی گل نیلوفر

من پشت سرت، دستای اضافیتم

اونی ام که صبح به صبح زیر گوشت آواز می خونه و تو با کش و قوس یاواش یاواش بیدار میشی و نیشت تا بناگوش بازه

کیه که این همه تو ذاتش نبوغ چپونده شده باشه؟

به غیر تو

چرا باید عاشق بالش نعل اسبی باشی و توهم بزنی که

I've got someone to lean

lean

لین آن می، مگه من مُردم؟

گور بابای ریز و درشتشون

لین آن می مای لیدل پرشس

:)